Citaten

Afstand, nogmaals een van de belangrijkste voorwaarden voor overzicht en begrip.

.. Op mijn vraag of we toch niet nog een systeem vergeten hadden, luidde het antwoord   en een lijstje bevestigde dat  we alle systemen hadden gehad. Het duurde een paar dagen voor ik erachter kwam dat het systeern dat NAM's inkomsten, uitrekende en regelde... niet als een systeem werd beschouwd. Dat gebeurde 'met de hand'. Toos deed dat.

Zo kwam ik bij Toos. Een dame die het speldje van haar twintig jaar dienstverband op de revers droeg. Bril. Geblondeerd. En - 'natúúrlijk'   zeer bereid mij te vertellen hoe haar administratie werkte. In principe was die 'helemaal niet zo ingewikkeld': de NAM had maar één klant, de Gasunie. De Gasunie kreeg elke dag een rekening toegestuurd voor het geleverde gas. Wat 't misschien nog een beetje ingewikkeld maakte, was de formule: het tarief, de transferprijs, de olie  en zwavelnotering, de dollarkoers.
Ze haalde van de plank een zwarte ringband (waarop ik knijpletters zag geplakt: GAS ADMINISTRATIE, wat me ontroerde) en ik kreeg de 'formules' onder ogen: juridische afspraken. Contracten.
Ze bladerde wat heen en weer om me alles zo'n beetje te laten zien. Maar geen systeem. Want de berekening deed ze met een calculator en de facturen typte ze zelf.
'Het gaat om miljarden" legde ze uit. En nooit een fout dus.
'Nee, dan had ik het wel gehoord', glimlachte ze en ze zette het boek met de knijpletters weer terug op de plank.
Een halfjaar later zou ze worden geautomatiseerd. Toen werd het een systeem. Kreeg ze een pc, leerde ze werken met Lotus' Spreadsheet, het kladblok van de computer.
.. ..

. Ik heb het aldoor over systemen. Waar het om ging, natuurlijk, waren de data, maar het zijn de systemen die deze data sturen, aanmaken, opslaan en distribueren.
..

De tekst: "Iedere conversie of migratie van digitale archiefbescheiden die niet geschiedt met inachtneming van de bij deze regeling gestelde eisen ten aanzien van de geordende en toegankelijke staat, is een vervanging in de zin van artikel 7 van de Archiefwet 1995.art 5 lid 3'

luidt a contrario nog steeds

'Iedere conversie of migratie van digitale archiefbescheiden die niet  geschiedt met inachtneming van de bij deze regeling gestelde eisen ten aanzien van de geordende en toegankelijke staat is geen vervanging in de zin van artikel 7 van de Archiefwet 1995.'

The list could surely go on, and there is nothing more wonderfull then a list, instrument of wondrous hypotyposis.

Wie denkt dat kennis duur is, weet niet wat domheid kost - en ook niet wat onwetendheid aanricht.
 

"Verder zien we over de gehele linie een overschatting van technologische oplossingen. Al eerder waarschuwden wij voor de valkuil van ICT-enthousiasme: bestuurders hebben vaak onvoldoende zicht op de mogelijkheden, en vooral op de onmogelijkheden van ICT. Dat verhoogt het risico dat ze technische mogelijkheden overschatten. Tegelijkertijd onderschatten ze de hoeveelheid tijd, geld en menskracht die de daadwerkelijke realisatie van ICT-projecten zal gaan kosten."

 

Een archiefstuk is een manifestatie van een handeling.

 

Het begrip ‘non-commissie’ is een voorbeeld van hoe woorden de wereld van het beleid scheppen. Dat post- moderne inzicht wordt in de werkelijkheid van het beleid voortdurend bevestigd. Wie de betekenissen weet te verschuiven, verwerft macht. Wie woorden geeft aan onbehagen, trekt kiezers. Wie problemen bloemrijk benoemt, slaagt er in ze te doen verdampen. Door een commissie een non-commissie te noemen ontwijkt men kritiek op het al te vaak inschakelen van commissies. Een non-commïssie past veel beter ïn de huidige cultuur van flexibiliserïng. Sterker nog, een non-commissie is zo vluchtig, zo lichtvoetïg dat de totale flexibilïteit is bereikt: de droom van elke beleidsmaker.

 

Archieven bevatten bronnen waarin besluiten, handelingen en herinneringen zijn vastgelegd. Zij vormen uniek en onvervangbaar erfgoed, dat van generatie op generatie overgaat.Het beheer van archieven is vanaf het moment van ontstaan gericht op het behoud van hun waarde en betekenis. Zij zijn gezaghebbende bronnen van informatie die te verantwoorden en transparante administratieve handelingen ondersteunen. Zij spelen een wezenlijke rol in de ontwikkeling van samenlevingen door het veiligstellen van en het bijdragen aan het individuele en gemeenschappelijke geheugen. Vrije toegang tot archieven verrijkt onze kennis van de menselijke samenleving, bevordert democratie, beschermt de rechten van burgers en verhoogt de kwaliteit van het leven.