U bent hier

Rechten

Verschijningsplicht na jaren vertraging binnenkort van kracht

Mr. Online (juridisch nieuws) - 5 uur 47 min geleden

De verschijningsplicht maakt onderdeel uit van de Wet uitbreiding slachtofferrechten (Wus), die die al in 2020 op voorspraak van toenmalig minister Dekker van Rechtsbescherming door de Tweede Kamer werd aangenomen. Niet lang daarna volgde een akkoord in de Eerste Kamer.

Desalniettemin duurde het vervolgens ruim drie jaar voordat de verschijningsplicht er daadwerkelijk kwam. De implementatie maakt nu deel uit van een groter pakket aan gewijzigde wetten per 1 juli 2024.

Waarheidsvinding

De verschijningsplicht is primair bedoeld om de waarheidsvinding tijdens rechtszaken te bevorderen. Alleen als een verdachte zelf aanwezig is, zo wordt geredeneerd, is het voor rechters en officieren van justitie mogelijk om de verdachte ook goed te ondervragen. Dat gaat niet als er alleen een advocaat aanwezig is.

Daarnaast zou de aanwezigheid van de verdachte ook aan slachtoffers en nabestaanden de kans bieden om effectief van hun spreekrecht gebruik te maken. Wanneer een verdachte afwezig is, hebben zij niet de kans om hem of haar te vertellen wat het misdrijf voor impact in hun leven heeft gehad.

Kritiek

Op de verschijningsplicht verscheen al direct bij de aankondiging door minister Dekker veel kritiek. Zo zou de plicht op gespannen voet staan met het nemo tenetur-beginsel en met de onschuldpresumptie. Die kritiek zwol nog eens extra aan toen minister Dekker in een interview met de Volkskrant steevast sprak over daders, in plaats van verdachten.

In 2021 bleek bovendien dat empirisch onderzoek naar het nut van een verschijningsplicht voor verdachten in het kader van het spreekrecht voor slachtoffers en nabestaanden door Kamerleden en bewindslieden vaak onjuist werd gepresenteerd, of zelfs geheel werd genegeerd, tijdens debatten over de verschijningsplicht. Vanuit de advocatuur klonken daarom ook al diverse malen zeer kritische geluiden over het wetsvoorstel.

Het bericht Verschijningsplicht na jaren vertraging binnenkort van kracht verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

New study on positive obligations for rightholders

International Communia Association - 12 uur 52 min geleden

EU copyright law provides rights holders with powerful tools, in the form of exclusive rights and enforcement mechanisms, that allow them to control the dissemination of essential knowledge goods. In the digital ecosystem, rights holders can exercise these formally legitimate rights to segment access and restrict who can buy and license their digital works. This creates the risk of upsetting the delicate balance of the copyright system, which needs to protect the legitimate interests of creators and the public interest in access to knowledge and information. Today, COMMUNIA and Knowledge Rights 21 are releasing an independent expert study, commissioned to Christophe Geiger (LUISS Guido Carli University) and Bernd Justin Jütte (University College Dublin), which develops the notion of copyright as an access right and identifies positive obligations of rightholders in providing access to their works.

Traditionally, the European copyright framework has focussed predominantly on the exclusive rights that rights holders enjoy which allow them to control the exploitation of their works. However, this only represents one side of the coin. On the flipside, users of works also enjoy certain rights which are rooted in fundamental rights and are crucial to enable education and scientific research. In spite of its recognition as enforceable rights by the Court of Justice of the European Union, these rights are not fully realised as users can struggle to exercise their freedoms in the digital environment.

One group of institutions that is particularly affected in this regard are public institutions, such as libraries, research organisations, educational and other cultural heritage institutions, which act as gateways to diverse collections of scientific production, media and other cultural artefacts. They function as an important distributor of knowledge and information, yet digital formats are not always available to them, at least not under reasonable conditions.

In this independent expert study, the authors examine what obligations must be imposed on rights holders as a consequence of the rights users enjoy under copyright law. The authors call for a better legislative anchoring of access rights which comes with both negative and positive obligations for rights holders ranging from protecting all exceptions and limitations from contractual override to an obligation to facilitate access to works at least by certain privileged institutions.

The full study “Copyright as an Access Right: Concretizing Positive Obligations for Rightholders to Ensure the Exercise of User Rights” by Christophe Geiger and Bernd Justin Jütte is available on our website (PDF file). 

The post New study on positive obligations for rightholders appeared first on COMMUNIA Association.

Nieuw: vakvereniging voor juristen die zijn gespecialiseerd in massaschade

Mr. Online (juridisch nieuws) - 13 uur 58 min geleden

Door invoering van de Wet Afwikkeling Massaschade en Collectieve Actie (WAMCA) op 1 januari 2020 is er veel veranderd in dit rechtsgebied, zegt bestuurder en medeoprichter Machteld de Monchy. “Dat zorgt voor veel beweging in de markt, die voor procesfinanciers een stuk aantrekkelijker is geworden. Er is meer publiciteit over de bedrijven en overheden die aansprakelijke worden gesteld, en er worden steeds meer claims ingesteld met grote schadebedragen.”

Een belangrijk verschil met de oude wet op basis waarvan collectieve acties konden worden ingesteld is dat er nu vooraf een aangescherpte ontvankelijkheidsvraag wordt gesteld om onder meer te toetsen of de claimstichting voldoende expertise heeft en de belangen van de achterban voldoende behartigt. Bovendien is het onder de WAMCA, anders dan onder de oude regeling, mogelijk om in collectief verband schade te vorderen.

Uiteenlopende uitspraken van rechters

De Monchy, advocaat bij De Brauw Blackstone Westbroek, zegt dat de nieuwe wet nog veel onzekerheid met zich brengt voor eisers en gedaagden. “Je ziet dat partijen, de wetgever en de rechter zoekende zijn hoe er met die wet moet worden omgegaan. Je ziet veel uiteenlopende uitspraken van rechters. Procesfinanciers weten daarom niet precies waar ze aan beginnen.”

Tijdens de vele congressen over dit rechtsgebied wordt volop gedebatteerd over de interpretatie van de wet. “Wij willen als VEMCA de discussie verder helpen. Daarom zijn we anderhalf jaar geleden met een clubje om de tafel gaan zitten,” legt De Monchy uit. “Er zijn allerlei initiatieven aan de eiserskant en aan de kant van gedaagden, en die willen we samenbrengen om te kijken wat werkt wel en wat beter kan. Zo hopen we bij te dragen aan de rechtsontwikkeling.” De VEMCA, die een maand geleden live ging, wil bijeenkomsten organiseren en publicaties uitbrengen.

De Monchy zegt dat het bestuur divers van samenstelling is: “Advocaten die vooral eisers bijstaan maar ook advocaten die vooral gedaagden als cliënt hebben. Ook een rechter, een wetgevingsjurist en een wetenschapper maken deel uit van het bestuur.” De vereniging neemt geen standpunten in, en heeft dus een neutraal karakter.

Volwassen rechtsgebied

Medebestuurslid Quirijn Bongaerts (advocaat bij Birkway) zegt dat massaschade een volwassen rechtsgebied is geworden: “Je hebt massaschades op het gebied van arbeidsrecht, sjoemeldiesels et cetera: allemaal verschillende rechtsgebieden maar als ze als massaschade worden behandeld leidt dit tot specifieke vragen die je in al die gevallen ziet. Daarmee is het specialisme op zich.” De Monchy voegt daaraan toe dat collectieve acties als specialisatie inmiddels is opgenomen in rankings zoals Chambers en Legal500.

Dat massaschadeclaims een hoge vlucht hebben genomen in Nederland, blijkt volgens Bongaerts uit de honderd zaken in het register op rechtspraak.nl. Of dat aantal ook significant is gestegen, is wel onderwerp van discussie. Bongaerts: “In het register staan nu alle collectieve schadevergoedingsacties. Dat bestond vroeger niet. De enige manier om erachter te komen of er een zaak liep was kijken op de site van de belangenorganisatie. Of als er een vonnis was.”

In een artikel op mr-online zei advocaat Frank Peters (bureau Brandeis) dat de eisers vaak tegen veel juridisch en financieel geweld komen te staan, en dat alles uit de kast wordt gehaald om de vordering te neutraliseren, in de hoop dat de eiser dan afdruipt. “Dat zeggen advocaten van eisers vaak,” reageert Machteld de Monchy die doorgaans gedaagden bijstaat. “Natuurlijk is het voor gedupeerden goed dat er een mogelijkheid is voor collectieve acties, maar het is ook goed dat er wordt gekeken of de claimorganisaties deugdelijke claims instellen. Er worden zaken aanhangig gemaakt die weinig kansrijk zijn maar wel een enorme impact hebben op de gedaagde bedrijven: de media-aandacht, alles wat erom heen zit. Als advocaat van de gedaagde moet je goed monitoren wat de wetgeving betekent. Daarbij helpt niet dat er nog veel onduidelijkheid is over de regels; zowel wat betreft massaschadeclaims als de meer ideële acties.” Ze hoopt dat de Hoge Raad snel meer duidelijkheid zal geven over specifieke regels.

Open gesprek

Op de vraag wanneer de missie van de VEMCA geslaagd is, antwoordt Bongaerts: “We voeren als advocaten niet zo vaak een open gesprek met rechters over hoe we het beste kunnen werken. Het zou zinvol zijn als dat binnen de VEMCA wel kan.”

Het antwoord van De Monchy is: “Als de mensen die interesse hebben in het collectieve actierecht meerwaarde ervaren door de VEMCA. Dat je, anders dan in de rechtszaal, niet tegenover elkaar staat, maar mét elkaar het open gesprek voert.”

De VEMCA staat ook open voor niet-juristen. De openingsbijeenkomst van de vereniging is op 28 juni.

Het bericht Nieuw: vakvereniging voor juristen die zijn gespecialiseerd in massaschade verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Procedurefout bij massaclaim blijkt toch niet fout

IusMentis - 14 uur 33 min geleden

De procedurefout van The Privacy Collective tegen Oracle en Salesforce blijkt toch niet fout. Dat maak ik op uit het hoger beroep van deze claimorganisatie waar recent arrest in werd gewezen. Ze doet genoeg om haar achterban te informeren, en had de fouten bij de oorspronkelijke dagvaarding keurig rechtgezet. Alleen: hoe nu verder?

In 2020 startte de organisatie een massaclaim tegen Oracle en Salesforce. Ik blogde toen: In de kern komt de achterliggende techniek erop neer dat wanneer je een site met advertenties bezoekt, allerlei bedrijven hun cookies op die pagina uitlezen om zo te achterhalen hoe interessant jij bent. Hoe meer informatie je dan kunt combineren, hoe beter je dat kunt. Vervolgens kun je een bod uitbrengen om een advertentie te mogen tonen, en het hoogste bod wint dan. Dit voelt als niet de bedoeling qua AVG, alleen kun je als individu vrij weinig (oké, het is niet kansloos). Een massaclaim ligt meer voor de hand – een miljoen keer tien euro is een heel mooi bedrag. En dat kan sinds een tijdje, zij het dat je als claimorganisatie representatief moet zijn conform een hele trits wettelijke criteria.

In december 2021 vonniste de rechtbank Amsterdam dat de betreffende stichting niet representatief genoeg was. Haar bewijs daarvan kwam met name uit een webpagina waar je “met één klik” kon aangeven het initiatief te steunen. Dat vond de rechter te vaag, mede omdat de link tussen hen steunen en getroffen zijn door de snode cookies van Oracle c.s. niet heel duidelijk is.

De stichting had na het vonnis de teugels stevig aangetrokken. De claim was duidelijker omschreven, de achterban steviger vastgelegd et cetera. Daarmee voldeden ze dus alsnog aan de wet. Alleen: meet je dat dan in hoger beroep opnieuw, of beoordeel je de zaken zoals ze lagen bij de eerste dagvaarding? (Voor de juristen, ex tunc of ex nunc toetsing.)

Het gerechtshof vindt een ex nunc toetsing (hoe staan we er nu voor) eigenlijk de enige logische optie: Het is, vanuit een oogpunt van goede rechtspleging, ongewenst om, als in eerste aanleg blijkt van een gebrek dat hersteld kan worden, herstel van dat gebrek in appel buiten beschouwing te laten. Dat zou afbreuk doen aan de integrale nieuwe toetsing van het geschil in appel. Uit het arrest van de Hoge Raad van 11 februari 2022 (Trafigura, ECLI:NL:HR:2022:165) waarin ook de ontvankelijkheid in een collectieve actie aan de orde was, zij het onder de oude versie van art. 3:305a BW, volgt dat herstel van een aanvankelijk bestaand ontvankelijkheidsgebrek kan leiden tot ontvankelijkheid in appel. Dit geldt algemeen, en ook bij specifiek de WAMCA waar deze claim op gebaseerd is. De reden is creatief: dit is vrij nieuwe wetgeving en men is bezorgd over partijen die vanuit oneigenlijke belangen en met winstoogmerk gaan procederen, dus moet je hun bevoegdheden en rechtspositie op elk moment opnieuw kunnen beoordelen.

Om ze terug te fluiten dus, maar als dat je criterium is dan geldt dat dus óók als zij de teugels aantrekken. Daarom mag de stichting nu alsnog door met de claim.

Het andere punt dat voor lag, was de wijze van schadeberekening. Het gaat hier immers om immateriële schade, niet om schade waar je offertes van een reparateur van kunt laten zien. En het is goed mogelijk dat de een meer schade heeft dan de ander. Om die reden, aldus Oracle c.s., mag zo’n stichting niet één claim indienen.

Het is echter niet principieel onjuist om te denken dát er schade kan zijn, aldus het Hof. En de wet staat toe dat je dan met een staffel of categorieën werkt, zoals veel, weinig en nauwelijks schade, en dan per categorie een bedrag bedenkt. Discussie daarover is prima, maar dat is gewoon waar de zaak over gaat en geen reden de rechtszaak nu al te beëindigen.

En die likes dan, de steunbetuigingen op de website? Dat is genoeg, gezien wat de stichting nog meer doet op het gebied van informeren van de achterban. Alle belanghebbenden moeten registreren komt neer op een opt-in, en de wetgever heeft nou juist gekozen voor een opt-out. Daarvoor is het dus genoeg dat je weet dat de claim er is.

Alleen: hoe nu verder? Normaal behandelt het Hof bij een hoger beroep de gehele zaak zelf, als blijkt dat de rechtbank het verkeerd had. Alleen had de rechtbank hier niet geoordeeld over de inhoud, dus daarom wilden Oracle en Salesforce graag de zaak terug naar de eerste aanleg: Het inhoudelijke debat over de toewijsbaarheid van de vorderingen waarin TPC kan worden ontvangen kan dan in twee feitelijke instanties worden gevoerd. Dat is in hun ogen in hoge mate wenselijk, zeker in deze zaak, die de eerste in zijn soort is, terwijl bekend is dat in het land andere collectieve vorderingen over ongeveer dezelfde materie aanhangig zijn. Terugwijzing past volgens Oracle en Salesforce ook binnen het systeem, nu immers de rechtbank inhoudelijk geen oordeel heeft gegeven. Partijen moeten hier maar even over nadenken, en op 5 augustus volgt een nieuwe zitting om hierover een knoop door te hakken.

Arnoud

 

Het bericht Procedurefout bij massaclaim blijkt toch niet fout verscheen eerst op Ius Mentis.

‘Blik naar buiten’: rechtbank Amsterdam wil in gesprek met lokale beleidsmakers

Mr. Online (juridisch nieuws) - 24 juni 2024 - 9:37pm

Niet eerder kwam een rechtbank in Nederland met een dergelijk rapport en uitnodiging. De rechtbank Amsterdam noemt het rapport zelf een maatschappelijke reflectie. Het is tot stand gekomen naar aanleiding van ervaringen van rechters tijdens zittingen, bijvoorbeeld wanneer zij in gesprek zijn met verdachten of procespartijen.

Problemen

“Wat er in de regio Amsterdam gebeurt, zien we dagelijks in de rechtbank,” zo licht Bart van Meegen, president van de rechtbank Amsterdam, de inhoud van het rapport in het voorwoord toe. “Vanuit onze onafhankelijke positie zien we dagelijks veel problemen waarbij burgers en bedrijven zijn betrokken uit de regio Amsterdam.”

Het rapport is, als het aan Van Meegen ligt, een aanzet om met lokale politici en bestuurders duurzaam in gesprek te komen over de problemen zoals die in de rechtbank zoal de revue passeren. “Een aantal knelpunten en regelmatig ook schrijnende situaties hebben een meer structurele aanpak nodig. Met deze maatschappelijk reflectie vragen we bij u aandacht en actie voor die problemen.”

Zes pijlers

Blik naar buiten is opgebouwd aan de hand van zes pijlers, die gezamenlijk de veelheid aan thema’s afdekken die in de rechtszaal veelvuldig aan bod komen:

  1. Wonen
  2. Schulden
  3. Jeugd
  4. Dicht bij de burger
  5. Schaarste in de keten
  6. Rechtsbescherming

Elke pijler wordt kort toegelicht, met per thema ook concrete aanbevelingen aan wetgevende en bestuurlijke instanties.

Zo signaleert men op het gebied van schuldenproblematiek dat veel burgers met schulden geen weet hebben van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp). De rechtbank roept gemeenten dan ook op om burgers voortaan actief te verwijzen naar de mogelijkheden die voortvloeien uit deze wet. Aangaande krapte op de huurmarkt adviseert de rechtbank om de urgentieregeling, die in de praktijk bijvoorbeeld ‘geen oplossing biedt voor ouders in scheidingssituaties’, grondig te herzien.

Jaarlijks

Blik naar buiten is, als het aan de rechtbank Amsterdam ligt, geen eenmalig initiatief. Van Meegen geeft in zijn voorwoord aan dat de rechtbank voornemens is de maatschappelijke reflectie voortaan ieder jaar te publiceren.

Het bericht ‘Blik naar buiten’: rechtbank Amsterdam wil in gesprek met lokale beleidsmakers verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Verlenging subsidieregeling dekt opleidingskosten 175 sociaal advocaten

Mr. Online (juridisch nieuws) - 24 juni 2024 - 11:46am

Het aantal van 175 advocaat-stagiairs die binnen de sociale advocatuur kunnen worden opgeleid, komt bovenop de 525 die al eerder van de regeling gebruikmaakten. De verlenging van de subsidie is deel van een breder plan om de sociale advocatuur in Nederland te versterken.

Financiering

De opleidingskosten van sociaal advocaten zijn traditioneel lastig op te brengen. Dit omdat de sociale advocatuur op zichzelf financieel al langere tijd onder druk staat. De Staatscommissie rechtsstaat adviseerde in dat kader begin juni al dat de vergoedingen voor sociaal advocaten fors omhoog zouden moeten en het griffierecht omlaag.

Advocaat-stagiairs die binnen de sociale advocatuur willen worden opgeleid, zijn daarom in veel gevallen aangewezen op subsidie of andere regelingen die ondersteunen bij de financiering. In april stuurde de minister daarom een plan van aanpak naar de Tweede Kamer om de positie van de sociale advocatuur in Nederland te versterken. Onderdeel van dat plan was de verlenging van de subsidieregeling voor het opleiden van sociaal advocaten.

Toegang tot recht

Volgens Weerwind past de subsidieregeling goed binnen het bredere pakket om in Nederland de toegang tot het recht te verbeteren. “Iedereen moet een juridisch probleem of geschil laagdrempelig, duurzaam en passend kunnen oplossen,” zei de minister daar vorig jaar over. “En dat gaat over zoveel meer dan de gang naar de rechter. Daarom neem ik maatregelen om niet alleen de gang naar de rechter, maar ook de inzet van deze mogelijkheden te versterken.”

Naast het versterken van de sociale advocatuur, zette de minister destijds in op het verlagen van griffierechten. Ook maakte hij structureel 260.000 euro per jaar vrij om de toegang tot geschillencommissies te vereenvoudigen.

Het bericht Verlenging subsidieregeling dekt opleidingskosten 175 sociaal advocaten verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Wie bewijst er dat authenticatiemiddelen zijn misbruikt?

IusMentis - 24 juni 2024 - 8:11am

Moet jij bewijzen dat je handtekening is vervalst, of de wederpartij het omgekeerde? Die vraag kwam recent zijdelings langs bij het Hof Amsterdam in een zaak over een borgtochtovereenkomst.

De gedaagde partij zou volgens een borgtochtovereenkomst op moeten draaien voor een lening van € 18.630 aan een (ondertussen failliet) bedrijf waar hij directeur en enig aandeelhouder van was. In art. 7:859 BW staat dat een borgovereenkomst alleen kan worden bewezen met een door de borgsteller ondertekend geschrift. Betwisten van de handtekening kan dus een effectief middel zijn om zo’n borg van tafel te krijgen.

Het Hof vindt de stelling dat deze persoon niets te maken had met de lening of borg moeilijk te geloven – hij was immers de enige directeur van het bedrijf. Die skepsis zien we terug in de beoordeling van de argumenten over identiteitsmisbruik: In dat verband ligt het op zijn weg toe te lichten hoe het mogelijk is dat derden in het bezit zijn gekomen van gegevens met betrekking tot Zesto Groep zoals inloggegevens behorend bij de mailaccount en de bankrekening van Zesto Groep en wat de achtergrond en redenen ervan zijn dat diverse geldbedragen van de bankrekening van Zesto Groep zijn overgeboekt naar zijn eigen privérekening. De achterliggende technologie is IDIN. Hierbij identificeer je jezelf via je bank, wat algemeen als veilig wordt gezien omdat toegang tot bankrekeningen al aan strenge authenticatie- en veiligheidsvoorschriften gebonden is. Daarnaast wordt gesproken over een mailaccount, dat is het info@ adres dus ik kan me nog nét voorstellen dat een ander dan de directeur in die mailbox kan.

Bij het banksysteem is dat wat meer twijfelachtig, gezien het algemeen bekende feit dat daar tweefactorauthenticatie en andere controles en toezicht zijn. Terecht zegt het Hof dan ook: Onder deze omstandigheden lag het op de weg van [appellant] toe te lichten hoe het mogelijk is dat derden aan zijn persoonlijke inloggegevens zijn gekomen als het werkelijk zo is dat een en ander buiten hem om is gegaan. [appellant] heeft die toelichting evenwel niet gegeven. De stelling van [appellant] dat de stem in de geluidsfragmenten van de telefoongesprekken niet van hem is, maar van [naam 3] en dat daaruit zou moeten blijken dat niet [appellant] maar [naam 3] betrokken is geweest bij de totstandkoming van de overeenkomsten, is door [appellant] – tegenover de betwisting van [geïntimeerde] – op geen enkele wijze onderbouwd. Dit wringt in zoverre dat normaliter de wederpartij bij een “stellige ontkenning” moet bewijzen dat de handtekening wél door die persoon is gezet (art. 159 lid 2 Rv). En daar komt bij dat de borg door deze meneer is aangegaan vanuit zakelijke motieven – zijn eigen bedrijf, immers – en dat de strenge handtekeningeis daarmee van tafel is.

De man krijgt de borgverplichting dus gewoon opgelegd. Had hij enige argumenten ingebracht waarom zijn account gehackt was of internetbankieren overgenomen, dan was dat wellicht anders komen te liggen.

Arnoud

Het bericht Wie bewijst er dat authenticatiemiddelen zijn misbruikt? verscheen eerst op Ius Mentis.

Gerard Spong: ‘Suriname is nu een rechtsstaat in optima forma’

Mr. Online (juridisch nieuws) - 21 juni 2024 - 6:12pm

Tijdens zijn lezing voor de stichting vatte hij de juridische gebeurtenissen na de decembermoorden in 1982 samen. Hij stelde dat de Surinaamse justitie daarna 18 jaar lang ‘passief’ was geweest. Spong: “Het ontmaskerde zichzelf als een orgaan van collaborerende juristen, dat een radar werd in de staatsterreur-machine van Bouterse. Men was niet bereid een prijs te betalen voor beroepsmatige integriteit.”

Kletspraat

Spong zei dat de rechter in Suriname ook niet integer kon zijn, vanwege de ‘faliekant foute amnesty-wetgeving’ in het land. “Dit terwijl Bouterse zijn slachtoffers destijds ‘een voor een het doodvonnis had toegezegd, met als excuus de kletspraat dat ze op de vlucht zouden zijn neergeschoten.”

Daarna was de rechtsstaat vanwege het schrikbewind van Bouterse volgens Spong ‘lang een fata morgana’. De raadsman: “De werkelijkheid was in die tijd grimmig en schizofreen. Alles leek normaal, maar de daders van de decembermoorden kwamen weg met straffeloosheid.”

Hol van de leeuw

Spong prees het OM en de rechters die uiteindelijk Bouterse wel veroordeeld kregen: “Dat was in een lastige positie, want in het hol van de leeuw, met een ongewijzigde machtspositie in het land. Waarbij de hoofdverdachte President was, en opperbevelhebber van het leger.” Hij gaf ook complimenten aan de Krijgsraad, die zich door het juridische verzet van Bouterse niet liet beïnvloeden.

Troost

Wel plaatste Spong nog een opmerking bij het vonnis van 20 jaar voor Bouterse. “Wat mij betreft had hij levenslang verdiend. Dit vond ik maar een schrale troost.” Ook het feit dat Bouterse niet in voorarrest is genomen in 2000, waardoor hij kon vluchten, noemde hij ‘absurd’.

Hij waarschuwde ervoor de vlag voor de rechtsstaat niet te vlug uit te steken, omdat nog ‘gevaar voor een putsch’ door Bouterse kan dreigen, omdat hij nog zou kunnen meedoen aan de volgende verkiezingen, en er in de Surinaamse grondwet staat dat hij gratie kan krijgen als President.

Tenslotte meldde Spong dat Bouterse in Nederland is veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf voor de decembermoorden en dat de verjaring hiervan in het komende jaar zal plaatsvinden. “De Nederlandse staat heeft er dus alle belang bij om zelf ook achter hem aan te gaan, al was het alleen maar om die verjaring te stuiten.”

Het bericht Gerard Spong: ‘Suriname is nu een rechtsstaat in optima forma’ verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

‘Oekraïners in Nederland kunnen juridisch beter worden beschermd’

Mr. Online (juridisch nieuws) - 21 juni 2024 - 12:13pm

“De kwetsbaarheid van Oekraïense ontheemden in Nederland is groot”, stelt Martin Blaakman, lector Toegankelijkheid van het Recht aan de Hogeschool InHolland. Het lectoraat bekeek aan de hand van interviews en vragenlijsten welke waarden Oekraïense vluchtelingen belangrijk vinden. Op basis daarvan onderzocht men hoe zij een goed leven denken te kunnen leiden in Nederland. Welke basisvoorzieningen denken ze daarvoor nodig te hebben? En welke (juridische) problemen ondervinden de vluchtelingen als ze deze voor elkaar proberen te krijgen? Daarnaast onderzocht het lectoraat welke (juridische) problemen professionals ondervinden in het ondersteunen van Oekraïense vluchtelingen.

Kwetsbaarheid

Die problemen zijn er voor de Oekraïners wel degelijk. Dat gaat van psychologische problemen en zorgen over dierbaren in hun thuisland, bovenop slechte huisvestingsomstandigheden, laagbetaalde banen met onduidelijke contracten, en een tekort aan betaalbare, professionele taaltrainingen. Velen leven in gemeentelijke opvang of gastgezinnen met weinig ruimte en privacy. Onderzoeker Blaakman: “Onduidelijkheid over hun juridische status na maart 2025 ondermijnt hun positie op de arbeidsmarkt. Zicht op vaste contracten hebben ze niet.”

De kwetsbaarheid wordt volgens Blaakman vergroot door de Tijdelijke wet opvang ontheemden Oekraïne, die voorziet in een verplichte eigen bijdrage aan de gemeentelijke opvang voor Oekraïners met een baan: “De Eerste Kamer nam de wet deze week aan als hamerstuk, net als in de Tweede Kamer – zonder debat over of inzicht in de financiële situatie van Oekraïense ontheemden.”

Om beter zicht te krijgen op de impact van de wet onderzoek Blaakman nu de situatie van Oekraïners in opvangcentra: “Daarbij kijken we ook naar doorlopende kosten voor woning of familie in Oekraïne en arbeidszekerheid.”

Uit eerder onderzoek bleek dat vrijwel alle Oekraïners precies genoeg, of niet genoeg geld hebben om rond te komen.

Beschermen

Blaakman stelt dat meer moet worden gedaan om de rechtspositie van Oekraïners te beschermen: “Dat begint bij hen informeren over hun rechten. Waar en hoe kunnen ze gratis juridische hulp krijgen, met welke verzoeken kunnen ze bij het Juridisch Loket, Rechtswinkels en Stichting je Goed Recht terecht, wat zijn de mogelijkheden om hun documenten en arbeidsovereenkomsten te laten controleren?

Recht hebben gaat ook over bescherming krijgen van die rechten, stelt de onderzoeker. Maar de onzekere juridische status van Oekraïners lijkt voorlopig een gegeven. Blaakman: “Bescherming en ondersteuning in het vinden van rechtsbescherming is daarom des te belangrijker. Organisaties voor rechtshulp kunnen een eerste stap zetten door Oekraïners actief juridische voorlichting en praktische hulp te geven, zoals zij doen op de Dag van de Rechtshulp voor Oekraïners komende zaterdag. Gemeenten kunnen zulke initiatieven steunen en zelf actief informeren over wegen naar rechtshulp.”

Pop up

In het Oekraïens Huis in Rotterdam organiseert InHolland op zaterdag 22 juni, vanaf 16.00 uur een pop-up-rechtswinkel. Daar wordt aan de aanwezige Oekraïners uitgelegd welk rechtshulp er voor hen is. Vervolgens kunnen ze voor concrete hulpvragen naar de medewerkers van Stichting Je Goed Recht, het Juridisch Loket en studenten van de rechtswinkels.

Zo krijgen Oekraïners de kans om te leren waar en hoe zij gratis juridische hulp kunnen krijgen, voor welke verzoeken ze terecht kunnen bij de deelnemende organisaties, hoe zij documenten zoals arbeidsovereenkomsten, ter plaatse kunnen laten controleren. Ook kunnen zij daar juridische vragen stellen, met assistentie van een vertaler ter plekke.

Meer informatie is te vinden via deze webpagina.

Het bericht ‘Oekraïners in Nederland kunnen juridisch beter worden beschermd’ verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Bij de rechter eisen dat je geen cookies meer op je computer geplaatst krijgt, het kan!

IusMentis - 21 juni 2024 - 8:15am

4 grote internetondernemingen wordt geboden het plaatsen en/of uitlezen van ’tracking cookies’ zonder dat de gebruiker daarvoor toestemming heeft verleend te staken en gestaakt te houden. Aldus de rechtbank Amsterdam in een recent kort geding, dat wat mij betreft wel wat meer aandacht had mogen krijgen. Want ja, je kunt dus een cookieplaatsverbod afdwingen bij de rechter.

Toegegeven, het is wel een wat dure en tijdrovende operatie. Deze meneer trok ten strijde tegen Linkedin en Microsoft vanwege diverse tracking cookies die hij aantrof, inclusief cookies “na diens expliciete weigering die toestemming te verlenen”. Reactie Microsoft: dat kunnen wij niet want we weten niet wie u bent, maar zie de handleiding van uw browser.

Dank je de koekoek dacht die meneer, en stapte naar de kortgedingrechter. Een relatief makkelijk verhaal: cookies zijn informatie, en informatie opslaan op randapparaten via telecommunicatie mag alleen met toestemming (art. 11.7a Telecommunicatiewet). Behalve functionele, en dat is natuurlijk discussie genoeg.

De rechter ziet echter genoeg aanknopingspunten voor de stelling dat deze cookies niet voor functionele doeleinden worden geplaatst, maar (direct of indirect) voor advertentiedoeleinden. ALleen al het in kaart brengen van (individuele) bezoekers en hun surfgedrag kan wel degelijk al als tracking cookie worden aangemerkt, aldus de rechter.

Was er toestemming? Die moesten de ‘partners’ van MS en Linkedin natuurlijk netjes vragen volgens de contracten, dus het was geregeld. Maar nee: De betrokken gedaagden blijven als verwerkingsverantwoordelijken echter (ook) zelf verantwoordelijk voor het bewerkstelligen van het verkrijgen van toestemming op rechtsgeldige en rechtmatige wijze voor het plaatsen en uitlezen van de tracking cookies en zij kunnen daar op grond van artikel 26 lid 3 AVG ook op worden aangesproken, ongeacht wat er in het contract met haar partners staat. Je moet meer doen dan enkel instructies of standaardtools geven en zeggen dat het wel goed zat zo. De bedrijven wordt dan ook verboden om nog cookies te plaatsen – en wel op straffe van een dwangsom van 500 euro per cookie, gemaximeerd op 25.000 euro.

Ik voorzie wel wat executieproblemen bij dit vonnis: hoe moet Microsoft weten dat dit cookie gezet wordt bij deze eindgebruiker?

Arnoud

Het bericht Bij de rechter eisen dat je geen cookies meer op je computer geplaatst krijgt, het kan! verscheen eerst op Ius Mentis.

Video recording of COMMUNIA Salon: The hollowing of the Public Domain

International Communia Association - 20 juni 2024 - 4:48pm

On June 18th, we hosted our first online salon in 2024 on the hollowing out of the Public Domain through cultural heritage laws with a particular focus on Italy.

In recent years there have been a number of problematic court cases around the commercial reuse of Public Domain works held by Italian cultural heritage institutions. In response, we recently published an independent expert opinion raising questions about the compatibility of the Italian approach of cultural heritage protection with EU law, including Art. 14 of the DSM Directive.

For this COMMUNIA Salon, we invited the authors of the expert opinion, Giulia Dore and Giulia Priora to a panel discussion, moderated by Brigitte Vézina, in order to elaborate on, and discuss their findings. They were joined by Andrea Wallace to provide some further insight into the ideas behind, and implementation of Article 14 of the DSM Directive.



To kick off the discussions, Andrea Wallace (Professor, University of Exeter) discussed the importance of Article 14 of the DSM Directive, noting that the recognition that faithful reproductions (such as digitization) of works in the public domain are to remain in the public domain follows more than a decade of policy work at EU level. The rationale of the provision is to ensure that the idea behind copyright is upheld: a period of exclusivity to reward creativity and creation, but then opening up a work for society to enjoy free of charge. As such, Article 14 sends a “clear message, both to member states but also to institutions” that related rights cannot be used to perpetually extend protection. Nevertheless, some member states continue to restrict access to works in the public domain (see Andrea’s survey for Europeana for more detail).

Following this presentation, Giulia Priora (Professor, NOVA School of Law in Lisbon) took the stage to showcase the Italian implementation of Article 14 of the DSM Directive, explaining how it creates a carve out for works that fall within the scope of the Italian Cultural Heritage Code, which is at odds with the principles of Article 14 outlined in its recital. She concluded that the Italian implementation is not fully compliant with the obligation of result imposed by the DSM Directive, as it fails to transpose Article 14 in a way that is “achieving the objectives set by the European Union legislator.” This creates significant obstacles to access cultural heritage, fragments the legal landscape that the EU lawmaker tried to harmonize, and poses a constitutional problem both at national and EU level by jeopardizing the balance between copyright and fundamental rights.

Finally, Giulia Dore (Professor, University of Trento) outlined the contents of the Italian Cultural Heritage code, explaining how it opened the door to the creation of a pseudo or para-copyright by national courts. She explained how national courts are cherry-picking norms and the impact this case law can have on the use of cultural heritage material, before outlining a number of ways to remedy the situation at EU level and prevent the abuse of similar national legislation by other member states.

Following the presentations, the Q&A session, moderated by Brigitte Vézina (Director of Policy and Open Culture, Creative Commons), addressed several questions from the audience, such as whether protection of works might be warranted to uphold certain cultural values and whether the cultural heritage lawsuits in Italy had made discussions around the topic more mainstream.If you are curious on how to move forward and address the issue of cultural heritage laws to protect the Public Domain from their encroachment, you can find COMMUNIA’s recommendations in our Policy paper #20 on the right to use Public Domain heritage.

The post Video recording of COMMUNIA Salon: The hollowing of the Public Domain appeared first on COMMUNIA Association.

Notarissen krijgen berisping na miljoenenfraude door boekhouder

Mr. Online (juridisch nieuws) - 20 juni 2024 - 3:59pm

De fraudezaak kwam aan het licht toen de fraudeafdeling van een bank in augustus 2022 contact opnam met het notariskantoor, omdat er twee opvallende betalingen waren gedaan vanaf een derdengeldenrekening. Al snel na de melding van de bank werd duidelijk dat de boekhouder van het kantoor al jarenlang geld van een derdengeldenrekening haalde en naar zichzelf overmaakte. Hij zou op deze manier in 13 jaar tijd ruim 3,1 miljoen euro hebben gestolen.

Inzage

De boekhouder had voor zijn werkzaamheden de beschikking over bankpassen met een eigen pincode, waardoor hij inzage had in de derdengeldenrekeningen van het kantoor en betalingen van die rekeningen klaar kon zetten. De twee notarissen konden de klaargezette betalingen vervolgens autoriseren en uitvoeren met eigen bankpassen en pincodes.

De boekhouder heeft jarenlang met gebruikmaking van de bankpas en pincode van één van de notarissen bedragen naar zichzelf overgemaakt, en wel zo dat deze betalingen door de notarissen, de accountant en het Bureau Financieel Toezicht (BFT) niet zijn geconstateerd. Volgens eigen zeggen zou de boekhouder in 2008 de pincode van deze notaris hebben gekregen om (spoed)betalingen te autoriseren. Deze notaris betwist dit uitdrukkelijk.

Klacht

Het BFT deed onderzoek naar de fraude en diende uiteindelijk een klacht in bij de Kamer voor het notariaat. Het BFT verwijt de twee notarissen dat zij onvoldoende toezicht hebben gehouden op hun derdengeldenrekeningen. Hierdoor ontstond een zogenaamd bewaringstekort op die rekeningen, waardoor derden die in goed vertrouwen hun geld bij de notaris in bewaring hadden gesteld het risico liepen om alles kwijt te raken.

De kamer oordeelt dat de notarissen niet zorgvuldig genoeg handelden, omdat zij hun bankpassen van de derdengeldenrekeningen in een overdag niet afgesloten kast op de financiële administratie bewaarden. Daarmee namen zij het risico voor lief dat deze passen zouden kunnen worden gebruikt door anderen dan zij zelf, als hun pincode bekend zou worden. De klacht van het BFT is daarmee gegrond bevonden door de kamer.

Slachtoffer

Bij het opleggen van een tuchtmaatregel stelt de kamer voorop dat de notarissen zelf op geen enkele wijze betrokken waren bij de frauduleuze praktijken van de boekhouder. “Sterker nog”, oordeelt ze, “ook zij zijn slachtoffer van zijn daden en dit heeft voor hen en voor hun medewerkers diepe impact. Daarbij hebben de notarissen na de ontdekking van de fraude kosten noch moeite gespaard om de gevolgen van de fraude waar mogelijk te beperken en hun (betalings-)organisatie te optimaliseren.”

Verder staat voor de kamer vast dat de boekhouder op dusdanig geraffineerde wijze te werk ging, dat niet van de notarissen kon worden verwacht dat zij daarop bedacht waren of dit zelf hadden kunnen ontdekken. Zo heeft de boekhouder gebruik gemaakt van vervalste betalingsopdrachten en heeft hij de bedragen die hij naar zichzelf overmaakte op slinkse wijze in de administratie weggewerkt.

Berisping

Gelet op dit alles vindt de kamer een ontzetting uit het ambt of een onvoorwaardelijke schorsing in de uitoefening van het ambt te zwaar. Een voorwaardelijke schorsing zou het meest op zijn plaats zijn, maar die mogelijkheid bestaat niet in de wet. Daarom volstaat de kamer met het opleggen van een berisping aan beide notarissen en worden zij veroordeeld in de proceskosten.

Het baart de Kamer voor het notariaat zorgen dat niet alleen de notarissen, maar ook de accountant en het BFT jarenlang zijn uitgegaan van de gegevens die de boekhouder had gemanipuleerd: “De kamer had verwacht dat het BFT duidelijk had gemaakt welke lessen hieruit zijn getrokken om te voorkomen dat zo’n grootschalige fraude zich kan herhalen.”

Het bericht Notarissen krijgen berisping na miljoenenfraude door boekhouder verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

A proposal for the implementation of the AI Act’s training data transparency requirement

International Communia Association - 20 juni 2024 - 1:34pm

Earlier this week, COMMUNIA member Open Future, together with Mozilla, published a proposal for the implementation of the AI Act’s training data transparency requirement. The paper includes a blueprint for the transparency template for developers of GPAI models that the EU AI Office will need to develop over the next 12 months.

The AI Act creates a legal obligation for providers of general-purpose AI models to publish “a sufficiently detailed summary of the content used to train the general-purpose AI, in accordance with a template provided by the AI Office” (Article 53(1)d). The stated purpose of this obligation is to “facilitate the exercise and enforcement of rights by parties with legitimate interests, including copyright holders” (Recital 107).

As argued in the Open Future/Mozilla paper, the scope of this provision should extend beyond copyright and apply to a range of legitimate stakeholder concerns. The paper argues that in addition to copyright, privacy and data protection concerns, freedom of the arts and sciences, and fair competition are legitimate interests that should be addressed by the AI Act’s transparency obligation.

This position builds on what we argued in our Policy Paper #15 on using copyrighted works for teaching the machine, in which we emphasized that “the EU should enact a robust general transparency requirement for developers of generative AI models.

From a copyright perspective, creators have a legitimate interest in knowing whether their works have been used to train AI. They need to be able to verify a) whether their works have been lawfully accessed, and b) whether opt-outs under Article 4 of the DSM Directive have been respected.

But, as Open Future and Mozilla write, at a more general level, transparency of training data is an essential tool for ensuring accountability in AI development. The detailed blueprint proposed in the paper would go a long way toward effectively operationalizing the transparency requirement by collecting available information in a way that is useful to a wide range of stakeholders with varying levels of expertise, including but not limited to copyright holders.

The post A proposal for the implementation of the AI Act’s training data transparency requirement appeared first on COMMUNIA Association.

De nieuwe Mr. is uit!

Mr. Online (juridisch nieuws) - 20 juni 2024 - 9:13am

Een greep uit de onderwerpen:

  • Interview met advocaat Bas Martens (Delissen Martens). De oud-deken van de Haagse Orde vindt het geen goede ontwikkeling dat ordes van advocaten in Europa hun sociale en verbindende karakter steeds meer kwijtraken en de nadruk komt te liggen op toezicht en verzakelijking. “Dat komt de kwaliteit van de balie niet ten goede.”
  • Rechter zijn op Curaçao vergt soms net andere kwaliteiten dan in Nederland. Leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie moeten goed kunnen uitleggen, toegankelijk zijn en bovenal: met betrokkenheid rechtspreken. Curaçao kan dan wel een vakantie-eiland zijn, het is hard werken bij het Hof.
  • De afwikkeling van massaclaims staat in Nederland nog in de kinderschoenen, maar na verschillende successen verwachten Bonne van Hattum (The Evaluators) en Frank Peters (bureau Brandeis) meer overwinningen voor gedupeerden die zich verenigen in een claimstichting.
  • Volgens strafpleiters profileren slachtofferadvocaten zich steeds meer als extra aanklager in de rechtszaal. Zorgt hun rol voor een onevenwichtig strafproces? Zelf herkennen zij zich niet
    in dit geluid.
  • In de rubriek  ‘Groeten uit…’ schrijven Veeru Mewa en Marco Zwagerman (VictimFirst Advocaten) over hun ervaringen als docent tijdens een studiereis naar Suriname. “Iedere dag bleek bomvol interessante en inspirerende ontmoetingen, gekke vogels (mens en dier) en fascinerende verhalen.”

Bekijk hier het juninummer van Mr.

Ontvang (ook) de digitale Mr.
Verreweg de meeste abonnees ontvangen de papieren editie van Mr. Toch stappen steeds meer abonnees over op de digitale versie van het magazine. Wilt u dat ook, dan moet u eerst uw papieren abonnement opzeggen. U heeft daarvoor uw abonneenummer nodig; dit staat op de plastic wikkel waarin u Mr. ontvangt. Ga met dat nummer naar Mr. Online, klik op Abonneren, wijzigen en opzeggen en kies voor Opzeggen. Daarna kiest u via Abonneren op de optie Abonneren op het digitale magazine. U kunt natuurlijk ook uw bestaande papieren Mr. behouden én daarnaast de digitale versie nemen. Ook dat kan via onze website, onder Abonneren.

 

Het bericht De nieuwe Mr. is uit! verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Tweede Kamer wil toezicht en klachtbehandeling advocatuur samenbrengen

Mr. Online (juridisch nieuws) - 20 juni 2024 - 9:10am

Een meerderheid in de Tweede Kamer heeft bij de stemmingen van dinsdag 18 juni deze motie aangenomen. Deze opzet wijkt af van de door minister Weerwind oorspronkelijk voorgestelde invulling: hierin was voorzien om het toezicht bij de OTA te beleggen en de klachtafhandeling bij de lokale dekens te houden.

Begrip

De algemene raad, het bestuur van de NOvA, begrijpt de wens om de klachtbehandeling onder te brengen bij de OTA, ‘ingegeven door de verwachting dat signalen uit klachtbehandeling het toezicht effectiever kunnen versterken’. Dit liet ze woensdag weten in een reactie.

De raad vindt wel dat de keuze om ook de klachtbehandeling bij de OTA onder te brengen fundamentele implicaties zal hebben voor het stelsel van de advocatuur: “Met het onderbrengen van de klachtbehandeling, naast het toezicht, bij de landelijke OTA, zou de historische en breed door interne en externe stakeholders als waardevol geziene rol van de lokale deken in dit stelsel eindigen. Net als de institutionele dynamiek die met deze rol gepaard gaat.”

Tot een stelselwijziging moet daarom volgens de algemene raad niet worden overgegaan via de door minister Weerwind beoogde invoering van een landelijke toezichthouder: “Deze vergt meer fundamentele reflectie en een methodologische verantwoording die nu nog ontbreekt.”

Uitvoering

De vraag of de motie zal worden uitgevoerd, zal door de nieuwe staatssecretaris voor Rechtsbescherming worden beantwoord. De verwachting is dat de rond de zomer geplande openbare consultatie van het wetsvoorstel later van start zal gaan. Als het tot een aanpassing van het wetsvoorstel zal komen, zal de algemene raad daarop inhoudelijk reageren. “Hierbij zal de algemene raad opnieuw belanghebbenden van binnen en buiten de advocatuur betrekken”, laat ze weten.

Het bericht Tweede Kamer wil toezicht en klachtbehandeling advocatuur samenbrengen verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Wat is er juridisch mogelijk tegen nepauteurs en nepartikelen in al dan niet nepjournals?

IusMentis - 20 juni 2024 - 8:14am

Academisch publiceren wordt steeds meer bedreigd door onwetenschappelijke krachten, zo opende een artikel over fictieve artikelen en/of auteurs recent. Dergelijke neppublicaties zijn sterk in opkomst, uiteraard dankzij generatieve AI dat wetenschappelijk klinkende tekst per strekkende meter produceert inclusief mooie bronvermeldingen. Is er juridisch wat aan te doen, zo vraagt de auteur zich af.

Nepartikelen en zelfs nepauteurs zijn van alle tijden, moet je dan als jurist zeggen, maar de laatste tijd loopt het wel de spuigaten uit. Bij Retraction Watch las ik zelfs dat drie tijdschriften in de CiteScore top 10 geheel nep zijn: These journals are filled with automatically generated papers, all using the same template, extensively using buzzwords such as “blockchain,” “metaverse,” “deep learning,” “immersive visualization,” “neuro-engineering technologies,” and “internet of things.” Most papers claim to examine the recently published literature on these topics by “a quantitative literature review of the main databases.” They also claim to analyze initially (always!) between 170 and 180 articles that satisfied the undisclosed “eligibility criteria.” Of Rian van Rijbroek heeft een nieuwe baan, of hier zijn mensen zeer creatief met ChatGPT aan de slag geweest.

Het onderliggende probleem is dat vrijwel alle waardering voor wetenschappelijke papers automatisch berekend wordt. Het tellen van citations is de bekendste manier. En een tijdschrift lift daar weer op mee: hoe vaker er uit dat tijdschrift wordt geciteerd, hoe beter het wel zal moeten zijn. Dus ja, als je dan steeds je eerdere nepartikelen citeert en nieuwe artikelen rechtstreeks uit de API live zet, dan kom je als tijdschrift al snel in de top 10.

Dit doet pijn, niet alleen door de vervuiling maar ook omdat wetenschappers afgerekend worden op publiceren in de “goede” tijdschriften. Die top 10 van CiteScore is een metric om te bepalen of een tijdschrift “goed” is, en daar staan nu dus nog maar zeven tijdschriften in waar je als mens in zou willen staan.

Nepnieuws dus, om de juridische term te gebruiken. Het probleem is dat nepnieuws an sich niet strafbaar is. Wie goedkoop buzzword-gebrabbel wil publiceren, en dat zelf kan organiseren, moet dat vooral doen. De markt lost dat vanzelf wel op, want wie wil er abonnementen nemen op zo’n tijdschrift?

Ik ben er nog niet helemaal achter wat het businessmodel is hier. Ik denk het verleiden van onoplettende wetenschappers om hier te publiceren – vraag 300 euro “review fee” en publiceer daarna ongezien. Strafbaar is dat niet echt, je krijgt een publicatie dus oplichting is moeilijk hard te maken. Ik zie ook zo snel geen misleidende beloftes zoals dat topresearchers een peer review gaan doen.

Het doet denken aan de oude problematiek van de bedrijfsgidsen, maar daar was de misleiding groter: die vragen of je je gegevens wilt checken en leggen jouw “het klopt” uit als een akkoord op een betaald abonnement van 1500 euro per jaar voor vijf jaar zonder tussentijdse opzegging.

Hier zie ik echt niet meteen een juridisch haakje om tegen deze publicaties op te treden. De enige echte route is die van de Digital Services Act – merk dit aan als een systeemrisico. Alleen zijn de aanbieders van CiteScore en collega’s geen groot platform dat een dergelijke plicht heeft. Dat wringt, want dit ís een systeemrisico. Alleen is er niemand voor verantwoordelijk.

Arnoud

 

Het bericht Wat is er juridisch mogelijk tegen nepauteurs en nepartikelen in al dan niet nepjournals? verscheen eerst op Ius Mentis.

Rechtenstudent met hersenletsel vraagt om donaties voor behandeling in VS

Mr. Online (juridisch nieuws) - 19 juni 2024 - 5:08pm

‘Van ambitieuze rechtenstudent, naar een leven ziek op bed. Helpt u mij herstellen van hersenletsel?’ Met die kreet heeft Jim Moorman een donatie-actie opgestart op Gofundme. Een jaar geleden hoefde hij nog maar twee tentamens te maken, voor hij cum laude en met honours zijn bachelorsdiploma Rechtsgeleerdheid van de UvA in ontvangst zou mogen nemen.

Helaas heeft hij deze laatste tentamens nooit kunnen maken, omdat hij hersenletsel opliep. Jim over zijn toestand: “Van de ambitieuze rechtenstudent die ik was, ging ik naar een leven ziek op bed. Terwijl al mijn leeftijdsgenoten hun diploma in ontvangst nemen, hun eerste baan krijgen en van het leven genieten, ben ik veranderd in een zieke 26-jarige die bijna niets meer kan.”

Hoop

Na vijftien maanden is er nu hoop: een behandeling in Amerika, bij Cognitive FX. Waar in Nederland geen behandeling is voor zijn klachten, bieden ze daar wél een behandeling aan, gericht op herstel. In Nederland wordt Jim overal weggestuurd, of luidt het advies om te leren leven met de klachten. “Bij Cognitive FX is de behandeling volledig gericht op herstel. Die behandeling is echter erg duur en wordt niet vergoed”, vertelt Jim: “Daarom heb ik hulp nodig. Ik wil herstellen en mijn studie kunnen afmaken. Want het leven hoort nog niet klaar te zijn als je 26 bent. Elke donatie of deelactie brengt mij dichter bij herstel. Mijn dank is onwijs groot.”

Jims hele verhaal is te lezen op zijn donatiepagina bij Gofundme. Daar kan ook een bijdrage worden gestort, of kan de pagina worden gedeeld met anderen via social media.

Het bericht Rechtenstudent met hersenletsel vraagt om donaties voor behandeling in VS verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

NVvR-rechters en officieren teleurgesteld over uitblijven rechtvaardige inschaling

Mr. Online (juridisch nieuws) - 19 juni 2024 - 3:14pm

De vakvereniging van rechters en officieren van justitie vindt het teleurstellend dat het departement, de Raad en het Openbaar Ministerie als werkgevers, niet meer verantwoordelijkheid nemen om tot een oplossing van het probleem te komen. “Zeker omdat iedereen het erover eens is dat de inschaling op basis van laatstverdiend salaris discriminatoir is.”

Geen alternatief

De NVvR zegt ‘lang en constructief’ te hebben gesproken met het departement, Raad en College en hen alle ruimte gegeven om met alternatieven te komen: “Helaas moeten we constateren dat er na anderhalf jaar overleggen nog steeds geen alternatief is dat uniform, transparant en controleerbaar is. Op dit moment heeft de NVvR de gesprekken met het departement, Raad en College opgeschort zolang er geen voorstel komt dat aan deze criteria voldoet.”

Emoties

In mei van dit jaar bleek al na een rondvraag door de NVvR dat er veel emoties waren bij haar leden over de onrechtvaardigheid en oneerlijkheid bij de inschaling van rechters en officieren.
Veel reacties kwamen van gerechtsjuristen en adjunct-officieren die zijn doorgestroomd naar een rio/oio-positie. Het gaat om medewerkers die ervaring hebben binnen de organisatie, die weten hoe de processen werken en vrijwel direct zwaar(der) worden belast: “Bij deze doorstromers overheerst het gevoel dat hun directe inzetbaarheid en relevante werkervaring niet wordt beloond met een passend salaris. Dit wordt ervaren als een ervaringsboete”, merkte de vakvereniging toen op in een bericht.
Bij de salarisonderhandelingen lijkt ook heel wisselend te worden omgegaan met de wijze van inschaling. Soms worden er salarisstroken opgevraagd en soms wordt er (al dan niet terecht) vertrouwd op de uitingen van de sollicitant. De NVvR kreeg zelfs signalen dat het laatst verdiende salaris helemaal geen rol speelt bij de inschaling of dat alleen het basissalaris werd meegenomen bij de bepaling van de hoogte van het laatstverdiende salaris.

Hoog tijd voor actie

De inschaling van rechters en officieren van justitie in opleiding heeft de afgelopen tijd veel stof doen opwaaien, stelt de NVvR: “Inmiddels is een onderzoek uitgevoerd, hebben gesprekken plaatsgevonden, is een manifest aangeboden, is er veel media-aandacht geweest en zijn Kamervragen gesteld. Daarnaast heeft de COR van de zittende magistratuur aangegeven dat het hoog tijd is voor actie. Jammer genoeg is er ondanks alle inspanningen nog steeds geen oplossing gevonden.”
De NVVR blijft hoopvol dat de aandacht die deze kwestie nu krijgt, uiteindelijk zal leiden tot de noodzakelijke veranderingen en roept de betrokken partijen op om hun verantwoordelijkheid te nemen. Voorzitter Marc Fierstra in een videoboodschap op haar eigen site: “Ongelijke beloning raakt mensen in hun kern.”

Hij vertelt dat de NVvR denkt dat er een makkelijk alternatief is voor gelijke beloning. “Aanknopen bij de opleidingsduur. Omdat daaruit blijkt hoe inzetbaar iedereen is. Maar bij de werkgever lijkt een voorkeur te bestaan om in te schalen op basis van gewogen ervaring. In die voorstellen blijft alleen steeds ruimte bestaan voor discriminatie”, aldus Fierstra. De NVvR-voorzitter vindt het gênant dat een organisatie die zelf anderen de maat neemt, niet met een oplossing voor het probleem van de inschaling kan komen: “Ik had gehoopt op meer leiderschap. De werkgever is nu aan zet.”

Het bericht NVvR-rechters en officieren teleurgesteld over uitblijven rechtvaardige inschaling verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Hoe lang heb je als je niet meteen met je parkeerapp kunt parkeren?

IusMentis - 19 juni 2024 - 8:19am

Parkeerder heeft evenwel onverwijld en ononderbroken uitvoeringshandelingen verricht. Dat is juridisch voor “je krijgt geen parkeerboete”. Zo oordeelde het Hof Den Haag recent over een naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen van de gemeente Vlaardingen. De parkeerapp deed het niet meteen, maar hoe toon je dat aan?

De burger had zijn auto geparkeerd op een plek waar parkeerbelasting verschuldigd is. Die wilde hij met een parkeerapp voldoen, maar die kon ter plaatse geen verbinding maken. Hij besloot daarop naar zijn afspraak (een advocatenkantoor) te lopen, wat 70 meter verderop was. Daar kon hij wel de parkeeractie afronden.

Dat was om 12:09, dus 2 minuten te laat: een parkeercontroleur had reeds “om 12:07:34 uur geconstateerd dat voor de auto geen parkeerbelasting was voldaan en dat in de auto geen ter plaatse geldige parkeervergunning aanwezig was.”

Nu denkt u misschien, je hebt toch altijd 5 minuten om te betalen? Nou nee, dat is geen harde termijn die landelijk gelijk is. Vlaardingen hanteert een coulance termijn van één minuut, zo lees ik in het arrest. Bovendien had de parkeercontroleur niemand bij de auto of op route tussen de auto en de parkeerautomaat gezien.

Wie met de app wil betalen, moet dus bij de auto blijven staan om aan de controleur te laten zien dat hij bezig is. Nee, dat vond ik ook een beetje een gekke. Gelukkig voor parkerende burgers zijn zowel rechtbank als Hof het ermee eens dat dát niet de bedoeling is.

Wel is het zo dat jij moet aantonen dat je “onverwijld en ononderbroken” (zeg maar: als eerste en zo snel mogelijk) die parkeeractie afrondt. Maar hoe toon je aan dat je dat deed? Het Hof hanteert geen harde tijdsgrens (zoals die 5 minuten) maar geeft een vrije bewijsruimte: Belanghebbende heeft gesteld en ter zitting van het Hof onweersproken bevestigd dat hij meteen na het parkeren, nog zittend in zijn auto, heeft geprobeerd het kenteken van de auto aan te melden via de parkeerapp op zijn mobiele telefoon. Toen dat niet lukte, is hij, omdat het eerder op die manier ook goed was gegaan, meteen naar het kantoor van zijn advocaat gelopen, alwaar het aanmelden wel lukte. Dit heeft alles bij elkaar een paar minuten geduurd, aldus belanghebbende. Gelet hierop is het Hof van oordeel dat belanghebbende vanaf de aanvang van het parkeren onverwijld en ononderbroken handelingen heeft verricht gericht op het betalen van de verschuldigde parkeerbelasting. De omstandigheid dat belanghebbende naar het kantoor van zijn advocaat is gelopen, dat ongeveer 70 meter van de parkeerplaats was gelegen, maakt voormeld oordeel niet anders, aangezien hij dat deed met het primaire oogmerk om aldaar de parkeerapp in werking te stellen. Oftewel, leg maar uit wat je deed vanaf het moment dat je de auto parkeerde. Als dat een coherent verhaal is waaruit blijkt dat je zo snel mogelijk die app aan de praat wilde krijgen, dan is het goed.

Dit is een andere uitkomst dan die zaak in december, waar de parkeerder inlogproblemen had en achttien minuten nodig had om het op te lossen. Omdat hij was weggelopen van de auto, “is het risico ontstaan dat er in de tussenliggende tijd een parkeercontrole plaatsvond. De gevolgen hiervan komen voor rekening en risico van eiser.” Aldus de rechtbank in die zaak.

Met het criterium van dit Hof had die zaak denk ik anders uitgepakt: het lijkt erop dat die parkeerder ook onverwijld en ononderbroken bezig was met parkeerbelasting betalen. Tenzij je zegt, de app herinstalleren en het wachtwoord resetten valt daarbuiten. Het lijkt erop dat de rechtbank gewoon die achttien minuten hoe dan ook te veel vond.

Arnoud

Het bericht Hoe lang heb je als je niet meteen met je parkeerapp kunt parkeren? verscheen eerst op Ius Mentis.

Alle verwachtingen overtroffen: derde editie TK Challenge Bio Science Parkrun

Mr. Online (juridisch nieuws) - 19 juni 2024 - 12:25am

TK Challenge vertelt: “Dit jaar verwelkomde de TK Challenge meer dan honderd hardlopers. Deelnemers genoten van een vijf kilometer lang parcours over het Leidse Bio Science Park.” Met de run is een bedrag opgehaald van € 9.060,- voor het WAKZ. Deze donatie zal worden gebruikt voor het verbeteren van het comfort en welzijn op de Kinder IC, in de vorm van relaxstoelen. “De relaxstoelen bieden ouders een plek van rust en ontspanning tijdens vaak stressvolle momenten op de intensive care. Bovendien helpt deze stoel bij het bevorderen van de hechting tussen ouder en kind, wat essentieel is voor een snel herstel. Met de totale opbrengst kunnen drie van deze relaxstoelen worden aangeschaft.”

Na afloop van de run werd na geborreld op het buitenterras van BioPartner 5 / De Keet. “Tijdens de events en borrels van de TK Challenge is het gevoel van ‘samen sterker’ goed voelbaar. Je staat daar met zoveel personen in een TK Challenge sportshirt terwijl de cheque overhandigd wordt aan kinderartsen van het WAKZ”, aldus Maarten van Haren, bestuurslid van de stichting. “Dat is waar we het voor doen!”

Inmiddels maakt de TK Challenge zich klaar voor het volgende (wandel)evenement; de ’24 uur voor Issoria’ dat op 12 en 13 september 2024 zal plaatsvinden. Bij deze wandelestafette zal 24 uur achter elkaar een route door Leiden worden afgelegd. De opbrengst van dit evenement is bestemd voor het Leidse Hospice Issoria & Thuis.

 

Het bericht Alle verwachtingen overtroffen: derde editie TK Challenge Bio Science Parkrun verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Pagina's

Abonneren op Informatiebeheer  aggregator - Rechten