U bent hier

De tien plagen van de staat; De bedrijfsmatige overheid gewogen

TitelDe tien plagen van de staat; De bedrijfsmatige overheid gewogen
PublicatietypeBoek
Publicatiejaar2008
AuteursAnkersmit, F., & Klinkers L.
Publicatiedatum03/2008
UitgeverVan Gennep
Plaats uitgaveAmsterdam
TaalNL
ISBN Nummer9789055159246
RefMan8642
Samenvatting

Citaat van beroepseer.nl

In maart 2008 verscheen het boek "De tien plagen van de staat - De bedrijfsmatige overheid gewogen" onder redactie van Frank Ankersmit en Leo Klinkers met bijdragen van verschillende auteurs: Jouke de Vries, Luchien Karsten, Margo Trappenburg, Evelien Tonkens, Paul de Goede, Paul Frissen, Sandra van Thiel, Martin Sommer en de beide redacteuren.

De overheid is niet meer de betrouwbare rots in de branding waar de samenleving zekerheid aan ontleent. Marktdenken en managementhypes teisteren de huidige overheid als de tien plagen het Egypte van weleer. Financiële en economische overwegingen bepalen haar beslissingen. De overheid werd autistisch en sloot zich in zichzelf op. Ze verloor het zicht op haar eigenlijke verplichtingen. Het bieden van adequaat onderwijs bijvoorbeeld, of het garanderen van adequate zorg. Continuïteit ging verloren door aanhoudende veranderzucht; en de burger verloor het zicht op deze bestuurlijke mallemolen.

Ankersmit en Klinkers vroegen acht collega’s met een achtergrond op het gebied van openbaar bestuur om te analyseren wat er problematisch is aan de overheid van nu. Ankersmit is hoogleraar intellectuele en theoretische geschiedenis aan de Universiteit van Groningen. Klinkers is directeur van Klinkers Public Policy Consultants.
In het eerste hoofdstuk verdedigt Frank Ankersmit de stelling dat de door D.J. Wolfson geponeerde notie van de "transactiestaat" de logica biedt achter vele van de in deze bundel behandelde plagen van het openbaar bestuur. Klinkers sluit  met het laatste hoofdstuk de bundel af met een aantal beschouwingen over het gebrek aan politiek vakmanschap dat naar zijn mening ten grondslag ligt aan de beschreven plagen.
In hoofdstuk twee wijst Jouke de Vries, directeur Campus Den Haag van de Universiteit Leiden op de spanning tussen de logica van het openbaar bestuur en de denkwijze van de manager. Luchien Karsten, hoogleraar grondslagen van het management aan de Rijksuniversiteit Groningen, behandelt het komen en gaan van managementhypes en de bedenkelijke willekeur daarvan.
Margo Trappenburg, bijzonder hoogleraar patiëntenperspectief in de zorg aan de Universiteit Utrecht neemt deze "veranderdrift" op de korrel in het vierde hoofdstuk.
De plaag van de hypes en modes is veelal de plaag van de ondoordachtheid en heeft daarom vaak het karakter van de onbedoelde gevolgen van het intentionele handelen: men wil iets bereiken, stort zich in een of andere hype en bereikt daarmee iets anders en soms zelfs het tegendeel van wat men beoogde. Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap aan de Universiteit van Amsterdam, demonstreert dit in haar bijdrage, waarin zij de vermeende zegeningen van marktwerking aan de kaak stelt.
Dezelfde moraal valt te verbinden aan het verhaal van het zesde hoofdstuk waarin Paul de Goede, adviseur bij de Raad voor het openbaar bestuur de onbedoelde gevolgen van "interactief beleid" analyseert: met het doel de burger meer invloed op het overheidsbeleid te geven, wist men juist de marginalisering van de burger te bewerkstelligen. Een buitengewoon interessante bijdrage!
Paul Frissen, hoogleraar bestuurskunde aan de Universiteit van Tilburg en decaan van de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur toont in hoofdstuk zeven dat de op zichzelf prijzenswaardige behoefte van de overheid om de burger voor allerlei euvels te behoeden, in de praktijk leidt tot een bemoeienis van de staat met de burger die ronduit proto-totalitair is. Vervolgens laat Sandra van Thiel, universitair hoofddocent bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit zien hoe de verzelfstandigingshype van de afgelopen twee decennia de staats steeds meer taken ontnam, met als gevolg dat de overheid nu worstelt met wat zij aanduidt als het "lege nest-syndroom"
Martin Sommer, chef van de parlementaire redactie van de Volkskrant stelt het breinloos sektarisme in het onderwijsbeleid aan de kaak.

Het Nawoord, getiteld "Conclusie voor hen die doorgaans niet tot luisteren bereid zijn" eindigt met een les: een betere politieke toekomst is alleen mogelijk als wij erin slagen staat en burger, publiek en privaat, weer uit elkaar te trekken.

URLhttp://www.klinkershovens.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=141%3Ade-tien-plagen-van-de-staat&catid=35&Itemid=82
Citation Keyref_8642
Share/Deel